Konur í rafiðnaði

Þann 6 mars stóðu Samtök rafverktaka fyrir ráðstefnunni Konur í Rafiðnaði, þar sem sjónum var beint að stöðu kvenna í rafiðnaði og þeim tækifærum sem felast í aukinni þátttöku kvenna og hvernig fjölbreytni styrkir fagið og samfélagið í heild. Ráðstefnan vakti mikla athygli þeirra rúmlega 100 gesta sem hlýddu á erindin sem flutt voru sem og pallborðsumræðurnar.

Pétur Hákon Halldórsson formaður Sart, setti ráðstefnuna og gaf boltann svo yfir til Ingibjargar Lilju Þórmundsdóttur stjórnarformanns Rafals sem var fundarstjóri en öflugur hópur fagfólks sem tengjast rafiðnaði á einn eða annan hátt tók þátt í ráðstefnunni.

Jarþrúður Þórarinsdóttir rafmagnstæknifræðingur hjá Eflu sagði okkur frá vegferð sinni í gegnum skólakerfið en árið 2003 var hún fyrst kvenna til að hljóta löggildingu til rafvirkjunarstarfa á íslandi. Það sem á sínum tíma réði úrslitum í námsvali hannar var samtal sem hún átti við ungan mann sem hvatti hana til að fara ekki í rafvirkjun, því það væri of erfitt. Þar með var kúrsinn settur og Jarþrúður lauk rafvirkjanámi fór þaðan í rafmagnstæknifræði ásamt því að hún er með byggingastjóra réttindi.

Guðrún Inga Guðlaugsdóttir framkv.stj. Mannauðs og menningar hjá Securitas rakti vegferð Securitas sem tók markvissa ákvörðun árið 2021 um að fjölga konum í hópi tæknifólks innan fyrirtækisins. Í dag er hlutfall kvenna í tæknistörfum innan Securitas 11%  sem er sérstaklega góður árangur þar sem tiltölulega fáar konur leggja stund á iðnstörf og er hlutfall þeirra á vinnumarkaði umtalsvert lægra. Í máli Guðrúnar kom einnig fram að ef stjórnendur vilji raunverulega fjölga konum í hópi starfsfólks þá þurfi þeir að taka ákvörðun um slíkt og fylgja þeirri ákvörðun eftir með markvissum aðgerðum. Þær aðgerðir geta til dæmis snúist um orðræðu og menningu innan fyrirtækja ásamt því að veita konum tækifæri til að eflast og þróast í starfi. En einnig þurfi t.d  t.d. starfsauglýsingar  að endurspegla fjölbreytileika starfsfólksins. Það sé mikilvægt að stjórnendur fyrirtækja vinni markvisst í þessum málum til að starfsfólk finni að hugur fylgi máli.

Helgi Rafnsson framkvæmdastjóri Rafholts sagði frá sinni reynslu af því að ráða konur til starfa. Helgi sagði meðal annar að við ráðningu á starfsfólki horfi hann fyrst og fremst til getu og færni viðkomandi og þar standi konur fyllilega jafnfætis körlum. Blandaðir vinnustaðir eru að mati Helga góðir vinnustaðir og í ljós góðrar reynslu þá fá atvinnuumsóknir frá konum jafnan jákvæða athygli hans. Helgi lauk máli sínu með því að vitna í að 24 október árið 1975 lögðu konur niður störf til að knýja fram breytingar, slagorð þeirra var; Áfram stelpur og það voru einmitt lokaorðin í erindi Helga, Áfram Stelpur!

Ásthildur Guðlaugsdóttir  náms- og starfsráðgjafi hjá Kársnesskóla sagði frá því að nemendum gefist kostur á að skrá sig í Tækniskólaval þar sem þau fá að kynnast ólíkum iðngreinum. Einnig hefur Rafmennt boðið grunnskólanemendum upp á kynningu á rafiðgreinum sem hefur skilað góðum árangri. En þegar kemur að því að velja sér nám eftir grunnskóla þá sé  skortur á fyrirmyndum sérstaklega áberandi gagnvart ungum konum sem hafa hug á að leggja fyrir sig tækninám, þá verði fyrirtæki einnig að markaðssetja sig sem áhugaverðan vinnustað fyrir konur að afloknu námi.

Guðrún Ýrr Tómasdóttir skólastjóri Raftækniskólans sagði meðal annrs frá þvi að eftir Covid faraldurinn hafi komið bakslag í aðsókn ungra kvenna í rafiðngreinar en að þær konur sem skrá sig í rafiðngreinar hafi flestar lokið stúdentsprófi áður en að þær fóru í tækninám. Þá vitnaði Guðrún í niðurstöður rannsókna sem sýna að fjölbreytt teymi; taka betri ákvarðanir, greina áhættu fyrr, skilja þarfir breiðari viðskiptavinahóps og sjá nýsköpun sem áskorun. Það sé því skynsamleg rekstrarákvörðun að byggja upp teymi starfsfólks sem búi yfir þessum kostum. Einn liður í því sé að ráða konur til starfa til að styðja við samkeppnishæfni rafiðnaðarins.

Snæfríður Þórsdóttir flutti mjög áhrifaríkt erindi sem lét engan ósnortinn þar sem hún sagði frá ógnandi framkomu í hennar garð og viðbrögðum vinnuveitanda hennar sem veittu henni mikinn stuðning.

Þá voru þær Margrét Erlingsdóttir rafvirki, Jóhanna Bárðardóttir rafveituvirki og kennari við FB ásamt Bergrós Bjarnadóttir löggiltum rafverktaka hjá Neisti rafverktakar í pallborði hjá Ingibjörgu Þórmundsdóttur þar sem þær fóru yfir reynslu þeirra af stöðu kvenna á vinnumarkaðnum, hvað hefur áunnist og hvaða framtíðarsýn þær hafa fyrir konur í rafiðnaði.

 

Pétur H Halldórsson, formaður Sart

Ingibjörg Lilja Þórmundsdóttir, stjórnarformaður Rafal

Jarþrúður Þórarinsdóttir, rafmagnstæknifræðingur Eflu

 

Guðrún Inga Guðlaugsdóttir, framkvæmdastjóri mannauðs og menningar Securitas

Helgi Rafnsso, framkvæmdastjóri Rafholt

Ásthildur G Guðlaugsdóttir, náms og starfsráðgjafi Kársnesskóla

Guðrún Ýrr Tómasdóttir, skólastjóri Raftækniskólinn

Snæfríður Þórisdóttir, nemi Rafmiðlun

Ingibjörg Lilja Þórmundsdóttir, Margrét Erlingsdóttir, Jóhanna Bárðardóttir og Bergrós Bjarnadóttir